نوشتهٔ بعدی

کاش…

 کاش می شد ما بهاری می شدیم

 خیس آواز قناری می شدیم

 کاش از خوبان عالم می شدیم

توبه می کردیم آدم می شدیم

کاش نامردی نصیب ما نبود

درد بی دردی نصیب ما نبود

کاش چوپان دل ما عشق بود

پاسبان محمل ما عشق بود

کاش در یک شبی سبز و شگفت

عشق از ما بیعت می گرفت

.

    بهاررا باورکن

 باز كن پنجره ها را

كه نسيم روز ميلاد اقاقي ها راجشن ميگيرد

و بهارروي هر شاخه كنار هر برگ شمع روشن كرده است

همه چلچله ها برگشتندو

 طراوت را فرياد زدند

كوچه يكپارچه آواز شده است

…تو چرا سنگ شدي

تو چرا اينهمه دل تنگ شدي

باز كن پنجره ها راو بهاران راباور كن

فريدون مشيری

کاوش نوشته‌های هم‌دسته: Uncategorized